مداد کم رنگ
پنجشنبه 16 آذر1385
براي امروز...
مثلا بدون شرحي به مناسبت روز دانشجو كه بيبخار نيست و رخوتزده نشده و بسيار باحال است و چندين "و" ديگر!
و البته براي دانشگاهي كه زنده است!
و البته براي دانشگاهي كه زنده است!
دوشنبه 13 آذر1385
جوش بي خود
نشد! پخش نشد و تنها به دليل يك خاطره شيرين «جوشي» بودن. همين!
بد وقتي هم كار را پس دادند كه نشود كارياش كرد؛ با تمام وقت و زحمتي كه پايش رفت، مهم نيست. حتما حكمتي بوده...
•تكمله: واقعا از كامنت هاي دوستان لذت بردم و توانستم تا حدي فيدبكها را تشخيص دهم؛ به اين مي گويند يك جريان باز اطلاعاتي و بدون سانسور؛ از همه ممنونم!
•• اما حيفم آمد از برخي كامنتها به آساني بگذرم، بالاخره خودش يك پست ميشود با عنوان تكمله(!):
۱. خدمت دوست ناشناسي كه تصور كرده بود من با وزير آموزش و پرورش پيشنهادي آقاي رييسجمهور نسبت دارم، عرض ميكنم كه با تمام احترام، من هيچ نسبت نزديكي با ايشان ندارم و فقط فاميليهامان با هم فاميلند! تازه، گيرم چنين، "از فضل پدر مرا چه حاصل...؟"
۲. فكر ميكنم و اعتقاد دارم كه عقايد هر كسي براي خودش كاملا محترم است و البته قابل نقد.
قضاوت هوشمندانه، سر اينگونه حرفها با ماست كه آگاهانه ميخوانيمش. حالا ميخواهد فقط لبخند بزنيم يا هشدار جدياش بپنداريم و به فكر برويم. قصد من هم تنها بيان آزادانه و عريان حرفهايي بود كه همين اطرافند؛ نه زير سوال بردن، نه انتقال يك بد دفاع كردن و نه فراموشي غيرت دينيمان. باور كنيد!
•• از اينها هم بسي لذت بردم:
ــ برداشت اول: ای وای! اين احمدی نژاد چقدر بده! من چقدر باهاش مشکل دارم اونقدر بهش انتقاد دارم که حد نداره! اصلا خجالت ميکشم جايی بگم اين رئيس جمهوره کشورمه!وای... آه... اوه... پيف...
برداشت دوم: ای وای من چقدر روشنفکرم !چقدر حاليمه ! چقدر ژورناليستم!چقدر با حقوق شخصی خودم آشنام! چقدر از مسائل روز دنيا سر در ميارم! چقدر خوب آينده را ميبينم!...وای...قربون خودم برم!
•• آقا من به كسي بياحترامي كردم؟ تندروي كردم؟ من، نه ژورناليست و نه روشنفكرنما؛ اما حق دارم كه حرف متين خودم را -بيشعار- بزنم؟ ندارم؟! (اما تكه لطيف و كمنظيري بود! مرسي!)
ــ كار عذابآوري است كه از كسي ـ به دلايلي كاملاً شخصي ـ خيلی خوشت بيايد ...اما 2هفته هر روز که بلاگش را باز ميکنی ببينی ... كار عذابآوري است كه از كسي ـ به دلايلي كاملاً شخصي ـ چندان خوشت نيايد...
•• چشم! اين عذاب را خوب درك ميكنم و با تمام مشكلات اين روزهاي شلوغ، همه سعيام را ميكنم! (همه سعيام!)•
بد وقتي هم كار را پس دادند كه نشود كارياش كرد؛ با تمام وقت و زحمتي كه پايش رفت، مهم نيست. حتما حكمتي بوده...
•تكمله: واقعا از كامنت هاي دوستان لذت بردم و توانستم تا حدي فيدبكها را تشخيص دهم؛ به اين مي گويند يك جريان باز اطلاعاتي و بدون سانسور؛ از همه ممنونم!
•• اما حيفم آمد از برخي كامنتها به آساني بگذرم، بالاخره خودش يك پست ميشود با عنوان تكمله(!):
۱. خدمت دوست ناشناسي كه تصور كرده بود من با وزير آموزش و پرورش پيشنهادي آقاي رييسجمهور نسبت دارم، عرض ميكنم كه با تمام احترام، من هيچ نسبت نزديكي با ايشان ندارم و فقط فاميليهامان با هم فاميلند! تازه، گيرم چنين، "از فضل پدر مرا چه حاصل...؟"
۲. فكر ميكنم و اعتقاد دارم كه عقايد هر كسي براي خودش كاملا محترم است و البته قابل نقد.
قضاوت هوشمندانه، سر اينگونه حرفها با ماست كه آگاهانه ميخوانيمش. حالا ميخواهد فقط لبخند بزنيم يا هشدار جدياش بپنداريم و به فكر برويم. قصد من هم تنها بيان آزادانه و عريان حرفهايي بود كه همين اطرافند؛ نه زير سوال بردن، نه انتقال يك بد دفاع كردن و نه فراموشي غيرت دينيمان. باور كنيد!
•• از اينها هم بسي لذت بردم:
ــ برداشت اول: ای وای! اين احمدی نژاد چقدر بده! من چقدر باهاش مشکل دارم اونقدر بهش انتقاد دارم که حد نداره! اصلا خجالت ميکشم جايی بگم اين رئيس جمهوره کشورمه!وای... آه... اوه... پيف...
برداشت دوم: ای وای من چقدر روشنفکرم !چقدر حاليمه ! چقدر ژورناليستم!چقدر با حقوق شخصی خودم آشنام! چقدر از مسائل روز دنيا سر در ميارم! چقدر خوب آينده را ميبينم!...وای...قربون خودم برم!
•• آقا من به كسي بياحترامي كردم؟ تندروي كردم؟ من، نه ژورناليست و نه روشنفكرنما؛ اما حق دارم كه حرف متين خودم را -بيشعار- بزنم؟ ندارم؟! (اما تكه لطيف و كمنظيري بود! مرسي!)
ــ كار عذابآوري است كه از كسي ـ به دلايلي كاملاً شخصي ـ خيلی خوشت بيايد ...اما 2هفته هر روز که بلاگش را باز ميکنی ببينی ... كار عذابآوري است كه از كسي ـ به دلايلي كاملاً شخصي ـ چندان خوشت نيايد...
•• چشم! اين عذاب را خوب درك ميكنم و با تمام مشكلات اين روزهاي شلوغ، همه سعيام را ميكنم! (همه سعيام!)•
مداد پاک کن
•تیر 1387••آذر 1385•
•آبان 1385•
•مهر 1385•
•شهریور 1385•
•مرداد 1385•
•تیر 1385•
•خرداد 1385•
•اردیبهشت 1385•
•فروردین 1385•
•اسفند 1384•
•بهمن 1384•
•دی 1384•
مداد دوستان
•شب هاي روشن••مداد سياه•
•ماه جبين•
•مردمك•
•صفر•
•پـنـج•
•تـابـوت•
•گاهنامك•
•سنجاقك•
•پارسيخوان•
•صندلي خالي•
•سحرآويـخـتـگان•
•آپاچي مقيم مركز•
•ســرزمـيــن آبـي•
•آقـاي هيـچ كس•
•خورشيد مرداد•
•ســيـمـرغ•
•رونوشـت•
•خورشيد•
•لــذت•
•خاله•
•گدا•
•گــذرنامـه•
•ارتفاع پست•
•دست نويس•
•كوچه پشتي•
•روز هشتم•
•دختر قجر•
•شب زده•
•غارتگر•
•سرب•
•گاهنامه•
•يكشنبه ها•
•پونه!...ببينمت•
•حال ما خوب است•
•سـراي بيكسي•
•سلام خداي من•
•پچپچ هزارساله•
•آخرين صاعقه•
•قافله عمـر•
•بي نشون•
•پلاك13•
•دوباره•
•اينك•
•آذر•
•پديده نوين•
•ضـد شعر•
•سيم آخر•
•هادينامه•
•فتوبلاگ رضا•
•روزنامه نگاري•
•ايران پاپاراتزي•
•بشنو از اين خموش•
مداد دانان
•حضرت استاد دات••پنجره•
•رو در رو•
•استاد محكي•
•نمايندگي مجاز•
•فرهنگ و ارتباطات•
•پدر علم ارتباطات ايران•
•هـمـيشه اسـتاد•
•يونس شكرخواه•
مداد داران
•همشهري آنلاين••اخـبـار ارتباطات•
•ايـسـنـا•
•تابناک•
•فارس•
•مـهـر•
•ايــرنــا•
•تـهـرونـي•
•مركز رسانهها•
•همشـهري محله•
جعبه مداد رنگی
•خـبرنگـاري تـلويـزيـون••كلاشينكف ديجيتال•
•مازيـاران•
•ساتيار•
•پرواز تا ناكجاآبادها•
•براي يك مشـت مدرك•
