به نظرم حق این است که همه علاقه‌مندان، منتقدان و روزنامه‌نگاران
تولد یک گونه هنری را -رسما- اعلام کنند و به رسمیت‌اش بشناسند؛

ژانر قدرت

به خداوندی خدا، در این سینمای فاسد، در این تلویزیون هیچی ندار، حق «قدرت‌الله صلح‌میرزایی» را هم دارند می‌خورند یک آب هم روش (+).


•تکمله: شمایی که مخالفی یا می‌خند، فقط هرشب ساعت 23، «دختری به نام آهو» (طنز اجتماعی-خانوادگی!) را با این عمق داستانی و ملاحت، ببین و با «پنجره» (درام اجتماعی-آموزشی!) با آن مسایل ناب و نفسگیر مطروحه، مقایسه‌اش کن؛ ببین که خصوصیات و تعاریف کامل «ژانر» را در این دو نوع سریال متفاوت، می‌بینی یا نه...